Kariera Rashada Evansa (18-3-1) znalazła się już trochę na zakręcie, jednak wygrana nad Danem Hendersonem przywróciła go do czołówki wagi półciężkiej. Obecnie byłemu championowi marzy się rewanż z panującym mistrzem UFC - Jonem Jonesem (18-1), z którym przegrał wyraźnie na punkty czternaście miesięcy temu. Ale żeby to osiągnąć, "Suga" jest gotów najpierw potwierdzić swoją klasę przeciwko niepokonanemu od ponad ośmiu lat Gloverowi Teixeirze (21-2).

- Jeszcze przed UFC 161 Teixeira powiedział w jednym z wywiadów, że chciałby się sprawdzić z lepszym z naszej dwójki. Ja nie mam w zwyczaju wyzywać wszystkich do walki, ale jeśli już ktoś mnie wyzywa, to takie zaproszenie przyjmuję. Zresztą nasze spotkanie to dobry pomysł - stwierdził obchodzący za trzy miesiące 34. urodziny Rashad.

- Z drugiej strony w naszym limicie pojawiło się sporo nowych twarzy, a wielu z nich to naprawdę nieźli zawodnicy, tak więc moim kolejnym rywalem może być w zasadzie każdy. Rozważam również zejście do wagi średniej, tylko najpierw muszę dostać jeszcze jedną szansę pojedynku z Jonesem. Po prostu marzy mi się ten rewanż. Musiałbym dokonać pewnych korekt w mojej taktyce, ale chcę tej walki i jestem na nią gotowy - nie ukrywa Evans.

Dan Henderson (29-10) po drugiej porażce z rzędu chyba na dobre może się pożegnać z marzeniami o walce o tytuł UFC wagi półciężkiej. Dlatego legendarny wojownik wywodzący się z zapasów rozważa powrót do dywizji średniej, gdzie również święcił spore sukcesy w przeszłości.

- Analizuję swoją sytuację i myślę również o kategorii średniej. Nie czuję się słaby w półciężkiej i nie widzę jakiejś przewagi moich rywali w sile fizycznej, ale rozważam powrót w dół. Wszak w dniu walki ważyłem pół kilograma poniżej wymaganego limitu - tłumaczy Henderson.

- Już dawno nie miałem wakacji, dlatego cieszę się, że teraz trochę odpocznę. A kiedy już się zregeneruję, powrócę do oktagonu pod koniec roku.

Stipe Miocić władował minionej nocy w Roya Nelsona (19-8) aż 137 celnych ciosów, a mimo wszystko musiał się zadowolić tylko zwycięstwem na punkty. Na konferencji prasowej po UFC 161 Dana White poinformował oficjalnie opinię publiczną o swoistym rekordzie sympatycznego grubaska z długą brodą. Otóż Nelson, któremu właśnie wygasł kontrakt z najpotężniejszą federacją światowego MMA, przyjął już łącznie 487 celnych uderzeń rywali pod banderą UFC, nigdy nie będąc przy tym znokautowany bądź zastopowany. Z jednej strony to powód do wielkiej dumy i oznaka twardej szczęki, z drugiej zaś dowód na przeciętną obronę...

Wracając do Nelsona i jego napiętych stosunków z prezydentem UFC, kilka zdań z White'a wyjętych ze wspomnianej już konferencji prasowej.

- Przede wszystkim chciałbym, aby on pozostał z nami w UFC. Nigdy nie było tak, że nie chcieliśmy Roya Nelsona w naszych szeregach - podkreślił White na wstępie, ale potem już trochę "posmarował" byłego mistrza organizacji IFL.

- Kiedyś przyszedł do mnie i zdradził coś w stylu "Wiesz co, mam kłopoty ze znalezieniem sponsorów". Ja mu na to odpowiedziałem, że to trochę dziwne, ale żeby spróbował ściąć włosy i trochę się odchudzić, a także by nie wychodzić przy takiej piosence, co by wyglądało bardziej profesjonalnie i poważnie. Wszak to kawał utalentowanego twardziela. Potem zobaczyłem go z jeszcze dłuższą brodą i cięższego - relacjonował Dana sytuację sprzed kilku miesięcy.

- On dostał od nas ofertę, z której nie skorzystał. Prosił jednak, by o tym nie rozprawiać publicznie, więc nie będę wdawał się w szczegóły. Ale pierwszą propozycję przedłużenia kontraktu dostał od nas półtora miesiąca temu, a dwa tygodnie później kolejną. Może nie jest najmądrzejszą osobą jaką spotkałem w swoim życiu, lecz mam dla niego wiele szacunku. Potrafi znokautować jednym ciosem, a przeciwko Miocicowi zebrał całe mnóstwo bomb. Dlatego próbujemy osiągnąć z nim porozumienie. Jego problemem jest to, że najmądrzejszy na pewno nie jest, ale kiedy go spytacie o najmądrzejszego człowieka, to wskaże sam siebie. Domagał się walki o tytuł, lecz kiedy dostał faceta, którego nie mógł trafić swoim obszernym sierpem, został mocno obity. Nelson mocno mnie frustruje, bo wyobraźcie sobie co by było, gdyby on wziął się za siebie na poważnie, zaczął ostro trenować i zbił trochę kilogramów? Ile on mógłby jeszcze osiągnąć. Największym wrogiem Roya Nelsona jest on sam. Ludzie zachwycają się jego popularnością, tylko jak to się ma do zarabiania pieniędzy? Porównajcie sobie jego gaże z wypłatami dla Juniora dos Santosa czy Caina Velasqueza. Najlepsi zarabiają najwięcej, natomiast zawodnicy środka zarabiają przeciętne pieniądze - zakończył White.

Dawny król wagi ciężkiej w boksie zawodowym - Riddick Bowe (43-1, 33 KO), po dwóch wojnach z Andrzejem Gołotą już nigdy nie był tym samym zawodnikiem co kiedyś. W piątkowy wieczór spróbował swych sił w boksie tajskim, ale Jewgienij Gołowin niskimi kopnięciami na jego lewe udo szybko wybił mu ten pomysł z głowy.

- Muay Thai to znacznie trudniejszy sport niż boks. Po ciosie na korpus czy głowę jest szansa na to, by się zregenerować i przetrwać kryzys, ale kiedy masz obite nogi to już jesteś bezbronny. Do tej pory czuję potworny ból - nie ukrywał obchodzący wkrótce 45. urodziny "Big Daddy". Na pocieszenie pozostał mu czek wart 150 tysięcy dolarów. I wydawać by się mogło, że na tym koniec, ale...

- Wkrótce wrócę silniejszy. To była dobra lekcja, a ja nie jestem typem kolesia, który się szybko wycofuje bądź poddaje. Będę to kontynuował dopóki nie dopnę swego - gwarantuje Bowe. A co na to jego pogromca?

- To byłby spory błąd z jego strony. To po prostu nie jest sport dla niego. Na dzień dzisiejszy jest już zbyt wolny i niestety za stary - skomentował wszystko Gołowin.

Po dwóch porażkach z rzędu Rashad Evans (18-3-1) zaczął się nawet zastanawiać nad zbijaniem dodatkowych kilogramów. Dziś w nocy jednak podczas głównej walki gali UFC 161 pokonał inną legendę wagi półciężkiej - Dana Hendersona (29-10), być może zachowując kontrakt z najpotężniejszą federacją światowego MMA. Po kwadransie wyrównanej walki sędziowie nie byli jednogłośni.

Pierwszą rundę mocniej zaakcentował "Hendo", który złapał atakującego przeciwnika idealnie w tempo i długim lewym prosty powalił go na matę. Natychmiast doskoczył i wystrzelił kilkoma morderczymi sierpami, jednak każdy z nich pruł powietrze, o centymetry mijając szczękę Evansa. W drugiej odsłonie Rashad trzykrotnie spróbował zejścia po nogi rywala, lecz jak na świetnego niegdyś zapaśnika przystało, Dan wybronił te akcje. W zwarciu opierając się o siatkę w końcówce zaskoczył natomiast swojego kolegę z dawnych lat potężnym łokciem, rozcinając Rashadowi lekko łuk brwiowy.

Ostatnie starcie stało już pod znakiem przewagi świeższego i mniej zmęczonego Evansa, który między innymi trafił prawym sierpowym. Wcześniejsze minuty jednak mogły sprawić, że finisz okazałby się spóźniony. Ostatecznie każdy z sędziów punktował ten pojedynek w stosunku 29:28, tylko że dwóch widziało przewagę Evansa, a trzeci Hendersona.

- Byłem przekonany, iż wygrałem pierwszą i drugą rundę, dlatego też odpuściłem trochę trzecią - mówił tuż po ogłoszeniu werdyktu rozżalony "Hendo".

W innych ciekawych walkach UFC 161 występujący w wadze ciężkiej Stipe Miocić (10-1) pokonał jednogłośnie na punkty (3x 30:27) Roya Nelsona (19-8), wykorzystując lepsze warunki fizyczne i operując dobrze ciosami prostymi z dystansu. Ponadto w tej samej dywizji Shawn Jordan (15-4) potrzebował dokładnie minutę na odprawienie swoimi bombami Pata Barry'ego (8-6). W kategorii półciężkiej Ryan Jimmo (18-2) zdominował (3x 30:27) Igora Pokrajaca (25-10), natomiast w półśredniej Jake Shields (28-6-1) pokonał stosunkiem głosów dwa do jednego (29:28, 27:30 i 29:28) Tyrona Woodleya (11-2).

Ogłaszamy wyniki konkursu, w którym do wygrania był Oficjalny Rocznik Polskiego Boksu 2011 z autografami zawodników MMA Mameda Khalidova, Aslambeka Saidova, Michała Szulińskiego, trenera Pawła Derlacza oraz pięściarzy Mateusza Masternaka, Tariela Zandukeli oraz Marka Matyji. Aby zdobyć nagrodę należało prawidłowo wytypować zakończenie walki pomiędzy Mamedem Khalidovem a Melvinem Manhoefem, podczas dwudziestej trzeciej gali Konfrontacji Sztuk Walki.

Przypomnijmy, że walka zakończyła się zwycięstwem Mameda Khalidova, który w 2 minucie i 9 sekundzie pierwszej rundy, duszeniem zmusił swojego przeciwnika do poddania się, zakładając mu gilotynę.

Najbliższą odpowiedzią była użytkownika o nicku "kwame", który typował zakończenie walki w połowie drugiej rundy, właśnie przez poddanie po duszeniu. W rozstrzygnięciu nie była brana pod uwagę odpowiedź czytelnika o nicku "legionistka", ponieważ odpowiedź nie była w prawidłowym formacie, nie zawiera bowiem wskazania rundy. Użytkownika  kwame prosimy o podanie adresu do wysyłki na adres: redakcja@sporty-walki.org.

Zwolnienie Jona Fitcha (24-6-1) z UFC było wielką niespodzianką, ponieważ cały czas należał do ścisłej czołówki wagi półśredniej. Miał być sporym wzmocnieniem dla federacji World Series of Fighting, lecz przegrał bardzo szybko w swoim debiucie.

Dziś w nocy podczas gali WSoF 3 jego pogromcą okazał się Josh Burkman (26-9), wygrywając przez duszenie gilotynowe po zaledwie czterdziestu sekundach! Tym samym udanie zrewanżował się Fitchowi za porażkę sprzed ponad siedmiu lat, kiedy obaj byli jeszcze zawodnikami UFC. Poniżej pozostałe wyniki wieczoru WSoF 3.

Steve Carl pok. Tysona Steelea przez duszenie zza pleców w 1. rundzie
Jacob Volkmann pok. Lyle'a Beerbohma jednogłośnie na punkty (30-27, 30-27, 29-28)
Justin Gaethje pok. Briana Cobba przez TKO w 3. rundzie (niskie kopnięcia)
Jerrod Sanders pok. Jeffa Smitha jednogłośnie na punkty (30-27, 30-27, 30-27)
Dan Lauzon pok. Johna Gundersona jednogłośnie na punkty (30-27, 30-27, 30-27)
Carson Beebe pok. Joe Murphy'ego jednogłośnie na punkty (29-28, 29-28, 29-28)
Krasimir Mladenov pok. Kendricka Miree jednogłośnie na punkty (29-28, 30-27, 30-27)
Branson Hansen pok. Josha Montalvo jednogłośnie na punkty (30-27, 30-27, 29-28)

Za nami ceremonia ważenia przed galą UFC 161, jaką przypomnijmy będzie można obejrzeć na żywo od godziny 2:00 na antenie Orange Sport. W głównej walce wieczoru zmierzą się dwie legendy wagi półciężkiej - Dan Henderson (29-9 MMA, 6-3 UFC) oraz Rashad Evans (17-3-1 MMA, 12-3-1 UFC). Poniżej prezentujemy Wam wyniki w jednostce amerykańskich funtów.

Główna karta:
Rashad Evans (206) vs. Dan Henderson (204)
Stipe Miocic (243) vs. Roy Nelson (260)
Ryan Jimmo (206) vs. Igor Pokrajac (206)
Alexis Davis (134) vs. Rosi Sexton (135.5)
Pat Barry (245) vs. Shawn Jordan (248)

Pozostałe walki:
Jake Shields (171) vs. Tyron Woodley (171)
James Krause (155.5) vs. Sam Stout (156)
Sean Pierson (170.5) vs. Kenny Robertson (170.5)
Roland Delorme (136) vs. Edwin Figueroa (135)
Mitch Clarke (155.5) vs. John Maguire (155)
Yves Jabouin (136) vs. Dustin Pague (135.5)

Już 21 września na gali UFC 165 w Toronto przed szansą przejścia do historii mieszanych sztuk walki stanie panujący mistrz UFC wagi półciężkiej - Jon Jones (18-1). Będzie to bowiem dla niego szósta obrona pasa i jeśli znów wyjdzie z tej konfrontacji zwycięsko, pobije rekord legendarnego Tito Ortiz pod względem udanych obron tej dywizji, który zdążył wyrównać dwa miesiące temu.

Najbliższym rywalem championa będzie Alexander Gustafsson (15-1). Szwed - w przeszłości uczestnik gali KSW, stał się oficjalnym pretendentem po odprawieniu Mauricio Ruy pół roku temu.

- Wątpię szczerze mówiąc by to była moja najtrudniejsza przeprawa. Z drugiej strony on jest młody i głodny sukcesu, więc muszę być skoncentrowany - nie ukrywa Jones.

To jeszcze nie jest oficjalnie potwierdzona informacja, ale według najnowszych plotek trylogia pomiędzy Cainem Velasquezem (12-1) a Juniorem dos Santosem (16-2) dopełni się jeszcze w tym roku.

Brazylijczyk odebrał Amerykaninowi tytuł w listopadzie 2011 roku podczas UFC on Fox 1, ale ten zrewanżował się mu trzynaście miesięcy później w trakcie UFC 155. Do ich trzeciego starcia dojdzie naprawdopodobniej już podczas październikowej gali UFC 166, do jakiej dojdzie w Houston.

Andrzej Grzebyk zmierzy się z Łukaszem Bieńkowskim podczas walki wieczoru na Profesjonalnej Lidze MMA 18 - Prime FC 4, która 15 czerwca 2013 odbędzie się w Rzeszowie. Będzie to na pewno jeden z najbardziej efektownych bojów w tym roku w polskim MMA. Transmisja gali w Orange sport o godz. 20:00.

Grzebyk (4-1 MMA) po raz ostatni walczył na Profesjonalnej Lidze MMA 14. Pokonał wtedy jednogłośną decyzją sędziów Kamila Szymuszowskiego i był to najlepszy bój tamtej imprezy. Zawodnik Legionu Team Tarnów miał pierwotnie bić się podczas PLMMA 18 z Aleksiejem Ripalowem, jednak ten wycofał się z walki z powodu kontuzji. Ostatecznie okazało się, że znalezione mu bardzo godne zastępstwo.

Bieńkowski (1-0 MMA) bowiem był autorem najlepszego nokautu podczas tej samej gali, która odbyła się w jego rodzinnym Legionowie. Reprezentant miejscowego Tajfuna w efektowny sposób pobił w kwietniu Klemensa Ewalda. Obaj wojownicy wywodzą się z kickboxingu, więc zapowiada się mocny, pełen ciosów i kopnięć, pojedynek w stójce. Przypomnijmy, że innym szczególnie wartym uwagi wydarzeniem rzeszowskiej gali będzie zaplanowana już wcześniej konfrontacja Szymona Bajora z Błażejem Wójcikiem o pas mistrzowski wagi ciężkiej PLMMA.

Pod koniec lata w wielkim stylu na polską scenę Sportów Walki powróci Gala Only1, która odbędzie 31 sierpnia w Ustroniu na Śląsku. Poprzednie dwie edycje, były niezwykle udane i trzecie wydarzenie jest naturalną konsekwencją gal w ubiegłych latach. W trakcie imprezy przewidziane są przede wszystkim pojedynki w formułach Sanda, K-1, MMA i jedna z dwóch walk wieczoru na pełnych zasadach Muay Thai. III Gala Walk Zawodowych Only1 na ustrońskim Amfiteatrze, połączona będzie z cyklem "Z Pekinu do Ustronia, czyli ustroński dzień Kultur Wschodu" co dodatkowo uświetni to wydarzenie.

Zawodowe walki będą zwieńczeniem całego dnia wydarzeń i warto już dziś zarezerwować czas na ten wieczór. Dla fanów najważniejsze są pojedynki i tu na pewno nie będą rozczarowani. Organizator Mirosław Barszowski, przewidział bardzo mocną kartę walk opartą na zawodnikach takich krajów jak Rosja, Białoruś, Ukraina, Gruzja, Kazachstan, Turcja, Armenia, Czechy, Tajlandia oraz oczywiście Polska.

Wspomniane dwie walki wieczoru to prawdziwe perełki dla sympatyków SW. Będzie to połączenie
doświadczenia i sukcesów z młodością i ogromnymi perspektywami na przyszłość. Właśnie ten ostatni element pojawi się przy kończącej galę walce Kamila Widawskiego z Białorusinem, Andreiem Mikulichem o pas zawodowego Mistrza Europy Sanda Only1 w kategorii półśredniej, honorowaną przez organizację International Wushu Sanda Federation z Hong Kongu.Nie mniejszą rangę będzie miała walka na pełnych zasadach boksu tajskiego Polaka, Rafała Simonidesa i tajskiego mistrza Parunhata. Pojedynek w wadze lekkiej do 60 kg, będzie straciem o pas Mistrza Świata WMC.

Nie zabraknie na gali także pojedynków w tak lubianej formule K-1 i tu zmierzą znana z występów w Kickboxingu i Sanda, Marta Chojnoska z Czeszką, Aleną Holą. Obie panie będą toczyć kolejny rewanż ze sobą, bowiem nie jest to ich pierwszy pojedynek. Obie też wystąpiły już na gali Only1, dając świetne walki. Chojnoska to zawodniczka MMA walcząca niedawno na gali KSW 23 a Hola jest jedną z najbardziej utytułowanych czeskich zawodniczek kickboxingu. To tylko przedsmak tego co będzie się działo w Ustroniu. Galę uświetnią także pojedynki młodziutkich zawodników a karta walk nie jest jeszcze zamknięta.

Sean McCorkle (17-5) ma za sobą występy w UFC, ale sobotnie zwycięstwo nad Mariuszem Pudzianowskim (5-3) na KSW 23 było dla niego przełamaniem fatalnej serii trzech kolejnych porażek. Potężny Amerykanin jednak nie tylko dlatego będzie dobrze wspominał nasz kraj. Podczas programu "The MMA Hour" w serwisie MMA Fighting bardzo przychylnie wypowiedział się o całej otoczce wokół federacji KSW.

- Nie chcę krytykować UFC, ale KSW 23 to było najlepsze przedsięwzięcie w jakim brałem udział. Na trybunach piętnaście tysięcy ludzi. To było naprawdę niesamowite, wielkie show - powiedział McCorkle dodając również, że za odprawienie "Pudziana" dostał 10 tysięcy dolarów. Mimo tego nie ma podstaw do narzekania.

- Zarobiłem na tej walce 10 tysięcy dolarów. Czy to mało? Nie myślałem o tym, kiedy godziłem się na ten pojedynek. To było dla mnie naprawdę bardzo dobre doświadczenie. W Polsce żyją spaniali ludzie, miałem też szczęście do znakomitej pogody. Widziałem także miasto, które bardzo mi się podobało, było bardzo czyste i przyjemne. Poza tym widziałem tam masę pięknych kobiet - zakończył obchodzący niedługo 37. urodziny "Big Sexy".

Ogromne i trudne wyzwanie czeka Łukasz Chlewickiego (10-2-1), który 20 lipca podczas gali Cage Warriors 57 stanie naprzeciw utytułowanego Paula Daleya (32-12-2).

Młodszy o cztery lata Anglik jest mimo wszystko dużo bardziej doświadczony od byłego judoki z Włocławka. Ma w swoim dorobku między innymi tytuł organizacji Cage Rage w wadze półśredniej, zaś w Strikeforce doczekał się miana pretendenta. Walczył również w oficjalnym eliminatorze do tronu federacji UFC. Wygrał przed czasem ostatnie trzy potyczki.

Fabricio Werdum (17-5-1) po powrocie do UFC zanotował trzy kolejne zwycięstwa, w tym w minioną sobotę nad swoim rodakiem Antonio Rodrigo Nogueirą. Teraz Brazylijczyk ma nadzieję, że ten sukces otworzy mu drogę do pojedynku o tytuł wagi ciężkiej.

- Nie mam pojęcia kto zwycięży w walce Velasqueza z Dos Santosem. Z powodu brania udziału w projekcie The Ultimate Fighter nie występowałem przez blisko rok i mam nadzieję, że ta sytuacja się już nie powtórzy. Liczę również na to, iż dostanę szansę walki o pas mistrza - powiedział znany ze znakomitego parteru 36-letni Werdum.

Tak się składa, że w noc z piątku na sobotę czyli w ostatnią noc przed walką w ogóle nie mogłem zasnąć. Nawet na godzinę! Ludzie w pokoju obok zrobili imprezę, co sprawiło, że nie mogłem wypocząć po zbijaniu wagi. Nie mówię jednak, że to przez nich byłem tak zmęczony. Po prostu czasem tak bywa - mówi w rozmowie z Wirtualną Polską kuzyn Mameda Chalidowa, Asłambek Saidow, który w sobotniej walce na gali KSW 23 w gdańskiej Ergo Arenie pokonał Bena Lagmana.

Michał Bugno: Po walce z Benem Lagmanem wyglądałeś na mocno zmęczonego. Jak czujesz się kilka godzin po zwycięskim pojedynku?
Asłambek Saidow: W tej chwili czuję się dużo lepiej, choć po walce faktycznie byłem zmęczony. Tak się składa, że w noc z piątku na sobotę czyli w ostatnią noc przed walką w ogóle nie mogłem zasnąć. Nawet na godzinę!

Dlaczego?
Ludzie w pokoju obok zrobili imprezę, co sprawiło, że nie mogłem wypocząć po zbijaniu wagi. Nie mówię jednak, że to przez nich byłem tak zmęczony. Po prostu czasem tak bywa.

Najważniejsze, że mimo tego niewyspania i zmęczenia stoczyłeś emocjonujący pojedynek i pokonałeś Lagmana, zakładając mu w drugiej rundzie dźwignię na łokieć. Zanim jednak do tego doszło, twój rywal skutecznie uciekał ci w parterze. Byłeś zaskoczony jego postawą w pierwszej rundzie?
Szczerze mówiąc nie byłem, bo klucz na rękę nie jest moją ulubioną techniką. Tak naprawdę podczas treningów rzadko ją stosuję. Nie czuję jej. Najpierw próbowałem zrobić mu kimurę, a że nie wychodziło, to przeszedłem do kluczy.

Masz na oku rywala, z którym chciałbyś zmierzyć się w swoim następnym pojedynku na KSW?
Może być każdy zawodnik, ale osobiście chciałbym, żeby doszło do rewanżu z Mortenem Djursaą (w październiku 2012 roku Saidow przegrał z nim walkę na gali European MMA 2 w duńskim mieście Aarhus - przyp. WP.PL). Zobaczymy, co z tego wyjdzie.

W walce wieczoru na gali KSW 23 po raz kolejny ze wspaniałej strony pokazał się twój kuzyn Mamed Chalidow, który szybko zmusił do poddania Melvina Manhoefa.
Holender często się podpala, ale w sobotę od samego początku był mocno skupiony. Widać było, że nie chce popełnić żadnego błędu. Tyle, że Mamed to Mamed. I znów zrobił swoje!

Martin Lewandowski mówi, że Mamedowi coraz trudniej znaleźć rywala. Jak myślisz, z czego to wynika? Wszyscy zaczynają się bać Chalidowa?
Niby zawsze są szanse na zwycięstwo, ale Mamed jest bardzo dobrym zawodnikiem i każdy doskonale o tym wie. A przecież nikt nie chce przegrywać.

Na gali KSW 23 rewelacyjną walkę stoczył Michał Materla, który po dogrywce pokonał Kendalla Grove’a. Jesteś pod wrażeniem tego pojedynku?
Jestem pod olbrzymim wrażeniem. Michał jak zawsze pokazał wielkie serce do walki i bardzo mu gratuluję zwycięstwa. To był bardzo fajny pojedynek!

>