12 czerwca na warszawskiej hali Gwardii odbyły się trzecie już Otwarte Mistrzostwa Mazowsza Submission Fighting. Zawody zostały rozegrane na zasadach ADCC (jeśli kotoś jest zainteresowany – zasdy można znaleźć tutaj). Do udziału zgłosiło się ponad 150 zawodników.

Początkowo organizatorzy założyli podział na trzy kategorie zaawansowania, jednak ostatecznie zawodników podzielono standardowo – na początkujących i zaawansowanych. Jak zwykle najwięcej zawodników miały kategorie -77kg, zarówno początkująca, jak i zaawansowa.

Nazwa stylu: Shito-ryu

Twórca stylu: Kenwa Mabuni

NAZWA STYLU: Shorin-ryu (pierwotnie Shuri-te)

TWÓRCA STYLU: Sokon „Bushi” Matsumura

Nazwa stylu: SHOTOKAN- jest to nazwa pierwszego dojo Gichina Funakoshiego; Shoto znaczy fala sosnowa, był to pseudonim artystyczny Funakoshiego z czasów piania przez niego poezji chińskiej; Kan to dom; czyli Dom Falującej Sosny
 

Twórca stylu: Gichin Funakoshi(właściwie nie jest on twórcą jako takim, bo jego karate opiera się na technikach Itosu i Azato, które było dziełem wielu pokoleń mistrzów; jest on raczej ojcem karate nowoczesnego)

Nazwa stylu: Goju-ryu; (go- twardy; ju- miękki; ryu- styl) „twardo-miękki styl”

Twórca stylu: Protoplastą stylu jest Kanryo Higaonna, wielki mistrz Naha-te; ale z oficjalnego twórcę uważa się Chojuna Miyagi

Yasutsune Itosu urodził się w Yamakawa w okręgu Shuri (chociaż inne źródła podają, że urodził się w Gibo, a dopiero później przeprowadził się do Yamakawa) w 1830 (albo 1832 r., chociaż spotkałam się też z wersją 1840). Był dzieckiem nieśmiałym, zamykał się w sobie. Wychowywał się w rodzinie o surowych zasadach. Uczył się na chińskiej klasyce i kaligrafii. Był sekretarzem królewskim aż do upadku monarchii w Japonii (1879r.) Później pracował jako wysokiego stopnia urzędnik w biurze administracyjnym Prefektury Okinawskiej w Shuri aż do 1885r.  

Jego przygoda ze To-de zaczęła się w wieku lat 16 pod okiem mistrza Naha-te - Nagahama Ćwiczył też u Gusukama (Nihon Karate Kenkyukai), Yasuri (któryś z chińskich stylów), Kosaku Matsumora (Tomari).

Hironori Otsuka urodził się 1.VI.1892 r. W wieku sześciu lat rozpoczął swoją wielką przygodę ze sztukami walki. Zaczął od ju-jitsu pod instruktażem swojego ojca. Kilka lat później wstąpił do Shindo Yoshin-ryu ju-jitsu. Tu ćwiczył przez 16 lat, jego mistrzem był Nakayama. Szkoła ta w przeciwieństwie do większości stylów ju-jitsu, opierała się na uderzeniach i kopnięciach. W wieku 29 lat zdobył stopień mistrzowski.

W 1922 Otsuka spotkał się z Funakoshim- okinawskim mistrzem karate. Po pokazie Funakoshiego Otsuka rozpoczął naukę tej nowej sztuki walki. Był starszym uczniem Funakoshiego. Czasem jeździł na Okinawę, aby tam ćwiczyć pod okiem mistrzów Funakoshiego. Swoją nową wiedzę wykorzystał do zaadaptowania kilku z technik japońskiego Bushido na cele karate.

Hideyuki Ashihara przyszedł na świat 5. XII.1944 r. gdzieś na obrzeżach Hiroszimy. Dzieciństwo spędził w małej wiosce Nomicho. Wychowywali go dziadkowie. A trzeba przyznać że nie był spokojnym dzieckiem. Duży temperament, "rogata dusza" i rozpierająca energia często owocowały bójkami. I właśnie żeby pozbyć się tego nadmiaru energii dziesięcioletni Hideyuki zaczął ćwiczyć Kendo. To był jego pierwszy, ale nie ostatni kontakt z drogą Budo.

Pięć lat później, w 1960 r., Ashihara przeprowadził się do Tokio. Dostał pracę na stacji benzynowej. Pracował tam przez następne 6 lat. Ale w między czasie rozwijała się jego nowa pasja. We wrześniu 1961r. Rozpoczął treningi karate w Oyama Dojo (później Kyokushinkai Honbu Dojo). Nowemu zajęciu poświęcił mnóstwo energii. Nie opuścił żadnego treningu. I ten upór i ta poświecona energia szybko wydały owoc w postaci Shodana - 26.III.1964r. Ashihara przystąpił i zaliczył pozytywnie egzamin na I DAN.

Gichin Funakoshi urodził się 24.IV.1868 r. w Shuri na Okinawie. Był wcześniakiem i dlatego nie dawano mu szans na życie dłuższe niż 3 lata. Wychowaniem wątłego chłopca zajęli się dziadkowie. Dom rodzinny Gichina należał raczej do biedniejszych. Było to spowodowane pijaństwem ojca. Jeszcze w szkole podstawowej Gichin zaprzyja=nił się z synem Mistrza Karate Yasutsune Azato. Za jego sprawą Funakoshi zaczął ćwiczyć sztuki walki. W tamtych czasach było to zabronione, wiec praktykowano w ukryciu i najczęściej nocą. Skutkiem ćwiczenia karate była znaczna poprawa zdrowia, tego wątłego dotąd chłopca. Tak zaczęła się wielka pasja.

"Ćwiczenie karate sprawiało mi przyjemność i - co więcej - czułem wdzięczność dla tej sztuki za swoje lepsze samopoczucie".

Rafał Szafrański(3-0-0) od pięciu lat mieszka w Wielkiej Brytanii. Tam ćwiczy i startuje w turniejach MMA. Ma już na swoim koncie trzy zawodowe walki, wszystkie wygrał w pierwszej rundzie przez poddanie. Walczy w boksie, startuje w zawodach grapplerskich, prowadzi treningi MMA. Już przygotowuje się do kolejnej walki, która najprawdopodobniej odbedzie się w sierpniu.
Jeśli chcecie się dowiedzieć co ma do powiedzenia na temat MMA na Wyspach, treningu i swoich planów na przyszłość, czytajcie dalej.  

Masutatsu Oyama urodził się 27 lipca 1923 r. w wiosce w południowej Korei jako Young-I-Choi. Dwa lata później rodzice wysłali go do siostry do Mandżurii. Tu zainteresował się sztuką Osiemnastu rąk- formą chińskiego Kempo. Do Korei powrócił w wieku w wieku lat 12.

W 1938 r. rozpoczął naukę w Szkole Lotniczej w Tokio. Niestety marzenia o pilotowaniu myśliwców legły w gruzach, gdyż Masutatsu musiał podjąć pracę. Nie porzucił jednak sztuk walki- trenował kempo, judo kodokan i Okinawa Karate (był uczniem Funakoshiego). W wieku 17 lat miał już 2,a w wieku 22- 4 dan w judo. Przed skończeniem dwudziestego roku życia zdobył 4 dan w karate. Zaciągnął się wtedy do Armii Cesarskiej.

 Chojun Miyagi przyszedł na świat 1887 r. w Naha na Okinawie. Pochodził ze szlacheckiej rodziny. Naukę sztuk walki rozpoczął w wieku ośmiu lat. Jego mistrzem był Kanuro Higaonna. Treningi były ciężkie i żmudne. Przeważnie na wolnym powietrzu, niezależnie od pogody. Setki uderzeń w makiwarę, tysiące powtórzeń technik, wreszcie kata. Miyagi nie zrażał się trudnościami. Dużo ćwiczył samodzielnie. Dłonie i przedramiona utwardzał uderzając pnie drzew.

Aby doskonalić się w sztukach walki wyruszył do Chin. Tam pobierał nauki buddyzmu. Od tej pory wiele uwagi poświęcił właściwemu oddychaniu i medytacji. Po powrocie na Okinawę poprosił mistrza Itosu o naukę. Ten jednak uznał, że jego styl (shorin-ryu) jest zupełnie inny niż styl Higaonny i odmówił przyjęcia Miyagiego jako ucznia nie chcąc komplikować wypracowanej przez Chojuna sztuki walki. Za to chętnie uczył go teorii karate. Teraz Miyagi zaczął pracować nad rozwojem i udoskonaleniem swojej sztuki. Rozwiną kata Sanchin i Tenscho.

Długo zastanawiałam się, czy mam napisać o Bruce Lee i jego sztuce walki. Lee Siao Lung (Mały Smok) jest po pierwsze postacią dość kontrowersyjną, po drugie - legendarną. Tu powstaje problem, bo, po pierwsze, nie zamierzam tutaj nikogo oceniać, a po drugie nie wiem czy mam przedstawić jego legendę, czy jego osobę. Do tej pory nie wiem co z tego wyjdzie. Lubię legendy i bardzo prawdopodobne, że ulegnę magii niesamowitości, ale z drugiej strony potrafię czasem logicznie i trzeźwo myśleć. Czasem, to prawda, ale nie zawsze. Tak wiec z niepokojem czekam na to co napiszę. I od razu chcę powiedzieć, że czekam na opinie innych i jestem otwarta na wszelkie argumenty, byleby choć trochę logiczne.

To, że Bruce przyszedł na ten świat 27. listopada 1940 r. w San Francisco jako Lee Jun Fan , nie ulega chyba najmniejszej wątpliwości. Trochę wątpliwości budzi natomiast w jaki sposób w metryce znalazło się Bruce, podobno wpisała je położna, zresztą jest to chyba (ale nie na pewno) amerykański odpowiednik. Tego, że rok 1940 był Rokiem Smoka, tez nie można zaprzeczyć. Stąd zresztą wynika późniejsza ksywka - Mały Smok. Jakby ktoś nie wiedział czemu mały to podaję kilka cyferek: 170 cm i 60 kg.

Cris „Cyborg” Santos

„Chcę być jak Wanderlei (Silva) – długo pozostać niezwyciężona”*

 Rekord 9 - 1 - 0 (w tym 7 zwycięstw przez TKO) powinien mówić sam za siebie. Cristine Santos jest niewątpliwie jedną z czołowych zawodniczek kobiecego MMA.

 A mogła grać sobie spokojnie w ręczną, jak przystało na grzeczną dziewczynkę.** Ale nie – ktoś musiał ją zauważyć i zaprosić na darmowy trening Muay Thai w Chute Boxe.