W wywiadzie dla serwisu Wide World of Sport, Jon Fitch (23-3-0) opowiada o swej przeszłości oraz aktualnych zawodnikach MMA.

Fitch wspomina, że walczył od czwartej klasy, pracował nad umiejętnościami wrestlerskimi całą szkołę średnią i uczestniczył w niezależnych turniejach, aby osiągnąć wszystko, co ma dziś.

- Trenujemy od czterech do sześciu godzin dziennie. Robię to całe moje życie, bez przerw. Inni zawodnicy są tacy jak ja. Nie są bandytami z ulicy, nie są pijakami z baru - oni harują w salach ćwiczeń! - powiedział Fitch.

Grudzień był wielkim miesiącem dla MMA, obfitującym we wspaniałe widowiska i ciekawe wiadomości.

Na UFC 124 Georges St. Pierre (21-2-0) zachował mistrzowską koronę w wadze półśredniej federacji UFC i tym samym - zaskarbił sobie olbrzymi szacunek poprzez jednostronny przebieg walki. St. Pierre męczył swego rywala od początku, efektem czego było złamanie kości oczodołu Josha Koschecka (15-5-0) niemal natychmiast w pierwszej rundzie. "Rush" zdominował kolejnego elitarnego fightera.

Sześć dni później, na WEC 53, "gruba ryba" wagi koguciej Dominick Cruz (17-1-0) stał się pierwszym w historii mistrzem UFC (do 135 funtów) eliminując Scotta Jorgensena (11-4-0) mieszanką boksu i wrestlingu. Zazwyczaj agresywny Jorgensen zwyczajnie uległ dobrej technice Cruza, który pozostawał w defensywie przez 25 minut walki. Sędziowie przyznali zwycięstwo Dominickowi, którego potencjał może niebawem zostać sprawdzony w starciu z Urijahem Faberem (24-4-0). Ewentualna walka obu zawodników planowana jest na 2011 rok.

Grudzień jednak trwa nadal. Japoński sezon przyniesie nam wiele walk o wysokie stawki w MMA, w tym genialną konfrontację wagi piórkowej Marlona Sandro (17-1-0) i Hatsu Hioki (22-4-2) w ramach Sengoku Raiden Championship. Czeka nas także walka kategorii lekkiej pomiędzy Tatsuyą Kawajiri (26-6-2) i Joshem Thomsonem (18-3-0) oraz rewanż o mistrzostwo wagi piórkowej federacji Dream między Bibiano Fernandesem (8-2-0) i Hiroyuki Takayą (14-8-1).

Prezentujemy krótką wypowiedź Abdela Aziza, managera Renzo Graciego (13-7-1), który twierdzi, że jego klient bardzo pragnie walczyć w Rio de Janeiro na kolejnej imprezie UFC. Choć w swym debiucie w federacji UFC Gracie został pokonany przez legendarnego Matta Hughesa (45-8-0), wciąż ma ambicje i pragnie walczyć. Chęć walki dodatkowo potęguje fakt, że impreza odbędzie się w rodzinnym mieście Renzo!

- Marzeniem Renzo jest walczyć na gali UFC w Brazylii, lecz to wszystko zależy od federacji i szefa (Dana White - dop. red.). Organizacja turnieju w Rio de Janeiro bez Graciego nie ma właściwie sensu. Jednakże, to czy mój klient wystąpi na gali nie zależy już od Nas.

Federacja Bellator Fighting Championships ogłosiła dziś, że posiadacz czarnego pasa w brazylijskim jiu-jitsu, Daniel Gracie, będzie walczył w czwartym sezonie ich turnieju kategorii półciężkiej.

Gracie dołącza do uczestników tunieju z rekordem 5-2-1, kończąc definitywnie czteroletnią przerwę spowodowaną dręczącym urazem łokcia. Proces powrotu Gracie rozpoczął od zwycięstwa nad Martinem Wójcikiem w 2:17 pierwszej rundy ich walki.

- Jestem szybszy, a moja techika jest skuteczniejsza kiedy walczę w wadze półciężkiej. Podoba mi się moja aktualna kondycja i czuję się dobrze w tej kategorii. Powrót do turnieju Bellator jest bardzo ważny dla całej mojej rodziny, to powrót do naszych korzeni. Federacja dała możliwość startu w MMA czlonkom mojej rodziny w przeszłości. To dodatkowa motywacja, aby zwyciężyć w tych niesamowitych zawodach. Aktualnie nie mam nic innego na głowie, jedyne o czym myślę to zwycięstwo. Wiem, że wszystko może się wydarzyć - taki jest urok MMA. Gwarantuję jednak Wam wszystkim, że zamierzam dać z siebie wszystko i być autorem wielkiego show! Możecie na to liczyć. - powiedział Gracie.
 

Pojedynek Mendes vs Omigawa znalazł się pośród pięciu oficjalnie zaplanowanych walk na UFC 126. Plan przebiegu gali UFC 126 (5 luty w Las Vegas) jest niemal gotowy. Federacja UFC upubliczniła pięć kolejnych pojedynków zaplanowanych na imprezie, włączając w to pojedynek wagi piórkowej pomiędzy Chadem Mendesem (9-0-0) i Michihiro Omigawą (12-8-1).

Na UFC 126 oczekujemy jednak najbardziej ze względu na walki: Andersona Silvy i Vitora Belforta, Forresta Griffina i Richa Franklina oraz Jona Jonesa i Ryana Badera.

Aktualna lista walczących na UFC 126 w Las Vegas przedstawia się następująco:

GŁÓWNE POTYCZKI:

•     Anderson Silva vs. Vitor Belfort (pojedynek o tytuł UFC Middleweight Championship)
•     Jon Jones vs. Ryan Bader
•     Forrest Griffin vs. Rich Franklin
•     Jake Ellenberger vs. Carlos Eduardo Rocha
•     Miguel Torres vs. Antonio Banuelos

WSTĘPNIE PLANOWANE:

Paul Kelly vs. Sam Stout

Chad Mendes vs. Michihiro Omigawa

Paul Taylor vs. Gabe Ruediger

Norifumi “Kid” Yamamoto vs. Demetrious Johnson

Mike Pierce vs. Kenny Robertson

W rozmowie z MMAFighting.com, Coker uświadamia Nam, że lubi mieć Emelianenkę w szeregach fighterów swej federacji. Nie wierzy jednak, że jest mu on niezbędny do osiągnięcia określonych celów. Czy chodzi tu o brak ekspozycji Fedora w amerykańskich mediach? "Ostatni Cesarz" poniósł w czerwcu pierwszą porażkę, lecz negocjacje by powrócił 'do klatki' trwają. Jakkolwiek, pozostaje pytanie - Czy (prawdopodobnie) nawiększy wojownik wszech czasów staje się zwyczajnie zbędny?

- Czy potrzebujemy go aby iść dalej? Nie sądzę. Jednak jego obecność była korzystna dla wizerunku Strikeforce. Kiedy jesteś promotorem, są 4 rzeczy, których szukasz u fighterów: Czy ma moc przebicia? Czy porusza widzów swoimi występami? Czy dominuje w mediach? Czy jest w stanie dać z siebie wszystko na największych imprezach? Fedor ma wszystkie te cechy. Osobiście uważam, że przyszły rok przyniesie mu kolejne zmiany oraz postęp, bo jak sami wiecie, Emelianenko jest legendą sportu i zawsze będzie w czołówce. Jest jednak cała rzesza ludzi która musi się dowiedzieć kim tak naprawdę jest Fedor Emelianenko - przekonają się o tym do końca 2011 roku, zapewniam. - powiedział dyrektor zarządzający Strikeforce, Scott Coker.

Federacja Bellator Fighting Championships powiadomiła, że będą organizatorami turnieju light-heavyweight w ich czwartym sezonie działalności, którego stawką będzie wielka nagroda.

Turniej będzie trwał kilka tygodni. Zwycięzca, prócz mistrzowskiego tytułu Federacji Bellator, otrzyma niebagatelną sumę $100 000.

- To co uwielbiam w mojej pracy to możliwość wręczania mistrzowskiego pasa nowemu posiadaczowi tytułu. Cieszę się, że będę miał przyjemność zrobić to ponownie w nadchodzącym sezonie. Pragnęliśmy zorganizować tego typu turniej już pierwszego roku działalności Bellator, lecz ostatecznie postawiliśmy na rozwijanie grupy potencjalnych fighterów o tytuł. Teraz mamy zespół wspaniałych sportowców i jesteśmy pewni swego. - powiedział dziś Bjorn Rebney, dyrektor zarządzający Bellatora.

Walki - to przez nie każdy widz gal UFC podgłaśnia swój teleodbiornik a szczęśliwiec obecny na gali wpada w euforię. Serwis UFC.com prezentuje Nam opisy 10 najbardziej imponujących walk z mijającego roku 2010.

10 - Jeremy Stephens vs Sam Stout
Walka zapowiadała się wyjątkowo. Mając wszystkie zadatki na Walkę Wieczoru nie mogła być banalnym widowiskiem, to miał być porywający bój. Rozpoczęło się od ostrej ofensywy i mocnych ciosów ze strony Stephensa, lecz wytrzymałość i niesamowita kondycja Stouta zachowały go od porażki. Kiedy Sam trafił przeciwnika potężnym ciosem w korpus była 3 runda. Zdawało się, że role odwróciły się drastycznie i to Stout jest bliżej zwycięstwa. Jakkolwiek Jeremy otrząsnął się, stanął pewnie na nogach i zakończył walkę morderczą serią błyskawicznych uderzeń. Był to prawdziwy spektakl.

9 - Diego Sanchez vs Paulo Thiago
Diego Sanchez miał złą passę. Stracił tytuł mistrza wagi lekkiej na rzecz BJ Penn'a w 2009. Następnie przegrał walkę (inaugurującą jego powrót do wagi półśredniej) z Johnem Hathaway'em w 2010. Powrócił do trenera Grega Jacksona w celu odnalezienia przysłowiowego "mojo" (magicznej siły). Cóż, znalazł ją w październiku, kiedy musiał stawić czoła Paulo Thiago. "Nightmare" zdołał pobić Thiago w emocjonującym 3-rundowym pojedynku zakończonym poprzez decyzję sędziów. Sanchez powrócił do swojego agresywnego stylu i różnorodności ataków, które zaprowadziły go na szczyt. Ten pojedynek to, dosłownie, piętnaście minut szaleńczego pokazu Diego.

8 - Mark Munoz vs Aaron Simpson
Kiedy myślimy o walce pomiędzy przyjaciółmi, zawsze na myśl przychodzi pojedynek o tytuł mistrza wagi półśredniej pomiędzy Simonem Brownem i Mauricem Blockerem. Jest to sztandarowy przykład walki, w której odkładane są na bok znajomości i uczucia a w ruch idą pięści. Podobnie było w walce Marka Munoza i Aarona Simpsona, kiedy obaj figterzy pokazali dlaczego wrestling jest tak niesamowitym sportem. Byli autorami spektaklu na najwyższym poziomie, choć zarzucano im, że nie dadzą prawdziwego pokazu swych sił. Munoz został zwycięzcą przez jednogłośną decyzję, lecz nie obrazilibyśmy się gdyby ktoś załatwił nam rewanż tych fighterów w najbliższej przyszłości.

7 - George Sotiropoulos vs Joe Lauzon
Na początku ich kluczowej walki na UFC 123 zdawało się, że Joe Lauzon ma sposób na George'a Sotiropoulosa. Jednak jego rywal nie miał zamiaru popsuć swojego wspaniałego rekordu na UFC i po szybkiej pierwszej rundzie (pełnej popisowych akcji w stójce jak i na macie) wykończył Lauzona ciasną kimurą w drugiej.

6 - Carlos Condit vs Rory MacDonald
Wybierając się na ich pojedynek w czerwcu na UFC 115 fani zastanawiali się, czy 20-letni "cudowny dzieciak" Rory MacDonald ma wystarczająco doświadczenia by podołać byłemu mistrzowi wagi półśredniej WEC Carlosowi Conditowi. Cóż, odpowiedź przyszła szybko i niespodziewanie. "Natural Born Killer" ulegał stopniowo MacDonaldowi, gdy ten przeważał przez pierwsze dwie rundy dzięki swej dynamice i agresywnej postawie. Jakkolwiek doświadczenie Condita dało efekty w trzeciej odsłonie kiedy ten położył przeciwnika na matę i silnymi ciosami wywalczył wygraną. Ostatecznie, Condit stał się zwycięzcą, MacDonald zyskał szacunek, a fani byli świadkami niesamowicie emocjonującego widowiska.

5 - Sean Sherk vs Evan Dunham
Niezależnie od tego, co sądzicie o kontrowersyjnej decyzji na rzecz Seana Sherk'a to faktem jest, że były mistrz wagi lekkiej federacji UFC i wschodząca gwiazda Evan Dunham wykonali klasyczne, trzyrundowe show na UFC 119 w Indianapolis. Sherk zdawał się być trochę ospały po szesnastomiesięcznej przerwie spowodowanej kontuzją. Po kiku potężnych ciosach przeciwnik otworzył paskudne cięcie na jego oku - zdawało się, że "Muscle Shark" będzie zmuszony do poddania walki bądź przejścia do defensywy. Dunham pracował ostro widocznie wygrywając pojedynek. Sędziowie nie zgodzili się, przyznali zwycięstwo Sherkowi. Jakkolwiek dla fanów nie było przegranych w tym znakomitym pojedynku.

4 – Brock Lesnar vs Shane Carwin
Jeżeli kiedykolwiek zdarzyło Wam się wątpić w moc ciosów Shane'a Carwina, zapewne zmieniliście zdanie w lipcu kiedy obił potężnie ówczesnego mistrza wagi ciężkiej Brocka Lesnara w pierwszej rundzie ich walki. Szczęście było jednak po stronie Brocka, który przetrwał falę morderczych ciosów i wyszedł na drugą rundę odmieniony. Powalił wyczerpanego Carwina i przedstawił mu jeden z wariantów duszenia trójkątnego. W skrócie, widzowie byli świadkami prawdziwej walki o miano mistrza wagi ciężkiej.

3 – Stephan Bonnar vs Krzysztof Soszyński
Pierwsza walka pomiędzy Stephanem Bonnarem i Krzysztofem Soszyńskim na UFC 110 w lutym była cholernie dobra! Ich rewanż na UFC 116 był jednak bez porównania lepszy od ich pojedynku w Sydney. Walka Wieczoru należała do Bonnara, który wskrzesił swą karierę i sprawił, że decyzja o zawieszeniu rękawic na kołek odeszła do lamusa.

2 – Chris Leben vs Yoshihiro Akiyama
Kolejny z epickich pojedynków z UFC 116. Leben i Akiyama byli autorami jednej z najwspanialszych walk tego roku. Fani byli świadkami: nietuzinkowych ciosów, zwrotów akcji oraz szokującego i ekscytującego zakończenia.

1 – Anderson Silva vs Chael Sonnen
Dramat przed UFC 117 nie mógł równać się z tym co miało miejsce podczas walki Silvy i Sonnena. Ten drugi dominował przez całą walkę, w stójce i na macie, wielu było przekonanych, że to będzie właśnie jego wieczór. Anderson nie pozostawał dłużny, lecz jego ataki nie były tak efektywowne i zdawało się, że zwycięstwo jest w zasięgu ręki Sonnena. Jednak, jak przystało na prawdziwego mistrza mistrzów, Silva zdominował piątą rundę i zmusił Chaela do poddania walki. Opis pojedynku jako spektakularnego powrotu nie jest dobrym określeniem. Dla nas była to po prostu NAJLEPSZA WALKA ROKU 2010!
 

Następujące pojedynki również wywarły wielkie wrażenie i są godne nadmienienia w tym rankingu:

Kendall Grove-Mark Munoz, Jared Hamman-Rodney Wallace, Pascal Krauss-Mark Scanlon, Brian Stann-Mike Massenzio, Kyle Kingsbury-Jared Hamman, Michael Bisping-Yoshihiro Akiyama, Matt Mitrione-Joey Beltran, Leonard Garcia-Nam Phan, Nate Diaz-Marcus Davis, Ricardo Romero-Seth Petruzelli, Evan Dunham-Efrain Escudero, George Sotiropoulos-Joe Stevenson, Chris Lytle-Matt Serra II, Mirko Cro Cop-Pat Barry, Sam Stout-Joe Lauzon, Krzysztof Soszynski-Stephan Bonnar I, TJ Waldburger-David Mitchell

Dzięki fuzji federacji: WEC z UFC, Anthony Pettis zmierzy się ze zwycięzcą walki o tytuł mistrza wagi lekkiej, czyli Frankie'm Edgarem lub Gray'em Maynardem. Dominick Cruz obronił tytuł WEC wagi lekkiej i został nagrodzony pierwszym historycznym tytułem UFC BW. Fuzja będzie gwarantem napływu nowych talentów z zagranicy. UFC zapewnia, że pamięć o World Extreme Cagefighting będzie trwać pomimo faktu, że obie federacje niebawem staną się jednością.

Anthony Pettis jest wartościowym fighterem wagi lekkiej federacji UFC

Anthony Pettis był gwiazdą show zaskakując wszystkich i pokonując wyróżniającego się Bena Hendersona we wrestlerskiej walce o pas. Pomimo porażki w dwóch pierwszych rundach, Pettis podniósł się i, począwszy od trzeciej rundy, efektywnie dążył do wygranej. Anthony udowodnił, że może wygrywać z najlepszymi i pokazał wiele widowiskowych chwytów i umiejętności.
 

Dominick Cruz zasługuje na szczytowe miejsca w rankingach "pound for pound"

Dominick udowodnił, że jest po prostu najlepszy. Pokazał, że jest w stanie dać radę każdemu, kogo dywizja (do 135 funtów) ma do wystawienia przeciwko niemu. Z imponującym rekordem 17-1(ulegając jedynie Urijahowi Faberowi u szczytu jego potęgi) i niesamowitą passą ośmiu wygranych z rzędu, Dominick jest z całą pewnością jednym z najlepszych wojowników MMA na świecie.

Federacja WEC nigdy nie zostanie zapomniana przez fanów

Ostatnia gala była kwintesencją wszystkiego, czego fani oczekiwali od WEC. Byliśmy świadkami imponujących nokautów, poddań i akcji, które dodatkowo podgrzewały atmosferę. Jak zawsze WEC zagwarantowało przybyłym niesamowitą rozrywkę. Dzięki indywidualnym popisom (pokroju "matrix kicka" w wykonaniu Anthony'ego Pettisa) wieczór stał się niezapomnianym. Jesteśmy przekonani, że WEC będzie zawsze żywe w pamięci fanów i będzie w przyszłości tak cenione jak japońska organizacja PRIDE teraz.
 

Premie UFC o wiele cięższe do uzyskania

Dana White oświadczył ostatnio, że fighterzy federacji UFC będą musieli ciężej pracować, aby zdobyć premie po walkach dla połączonych fuzją UFC i WEC. Jak okazało się po gali, nie rzucił słów na wiatr. Szalone tempo w walkach WEC może być przyczyną problemów, jeżeli polityka finansowa i premie dla zawodników nie zostaną dopracowane.

Dana White potrzebuje Dominicka Cruza i Urijaha Fabera

Show 'The Ultimate Fighter' jest niesamowicie istotne dla wszystkich zawodników. Dana White jest zdecydowany, by wykorzystać Dominicka i Urijaha do wprowadzenia większej rzeszy widzów do MMA. Ta super-walka staje się coraz bardziej prawdopodobna. Pomiędzy zawodnikami istnieje nieformalny konflikt, który dodatkowo potęguje wagę ewentualnego pojedynku. Czy zła krew pomiędzy fighterami będzie skutecznym wabikiem na nowych MMA-Maniaków?

Frankie Edgar pragnie uciszyć krytykę kierowaną w stronę jego osoby dzięki zwycięstwu w rewanżowym pojedynku z Gray'em Maynardem.

- To było kilka dobrych lat temu, więc wiele rzeczy się zmieniło. Wszyscy zamierzamy się przekonać, czy zdołam (czy też nie) pobić Maynarda na UFC 125, więc przy odrobinie szczęścia zamknę usta wszystkim niedowiarkom. To co mówią może okazać się prawdą, lecz mogą też być w błędzie. Gray jest niesamowicie promowany, choć nie jest ulubionym zawodnikiem publiki. Liczy się jedynie fakt, że zwycięża. Nate Diaz i Kenny Florian niszczyli swych przeciwników, a Maynard pobił ich obu. Muszę przyznać, że jest wyśmienitym fighterem i nie będzie to łatwa przeprawa. - powiedział Frankie Edgar, mistrz wagi lekkiej federacji UFC.

Edgar i Maynard spotkają się 1 STYCZNIA na UFC 125, które będzie miało miejsce w MGM Grand Garden Arena w Las Vegas (Nevada).

Najbardziej wyrafinowany sposób na zakończenie walki we wszystkich sportach walki - wygrana poprzez poddanie się jednego z zawodników zawsze budzi respekt i uznanie widowni. Przeciwnik powalony na ziemię z malującym się na twarzy "Co się stało?" to widok, którego życzy sobie każdy fighter przed walką. Prezentujemy Państwu "10 SUBMISSIONS OF 2010", które szczególnie zapadłby w pamięć widzom. Autorem zestawienia jest UFC.com.
 

10 - Jim Miller daje popalić Oliveirze

Miller czuł się dość niedoceniany przed jego walką z niepokonanym Oliveirą na UFC 124. Pomimo swojego ciągu zwycięstw w Octagon, był widziany przez wielu jako zwykła oferma. Jaka była ostateczna odpowiedź Jima? Miller rozpoczął ostro, kilkoma kopnięciami w głowę. Następnie wziął Oliveirę do parteru i wykończył go dusząc konalem w mniej niż 2 minuty walki. Nie oczekujcie jakiegokolwiek niedoceniania Millera w najbliższych pojedynkach.

9 - David z nowym ruchem przeciwko Boetschowi

Dobrze znany z jego występów w wrestlingu i ground and pound, Phil Davis i jego wykończenie przeciwnika również zbiera od nas pozytywne oceny. Nic w tym dziwnego skoro trzy spośród jego pięciu "wykończeń" odbyły się poprzez zablokowanie. W jego niedawnej walce na UFC 123 w Listopadzie, "Pan Wspaniały" zastosował kimurę - klucz na rękę, zmodyfikowaną przez siebie. Od tego czasu został przezwany "The Philmura".

8 - Palhares przedstawia Drwalowi skrętówkę

Jeżeli jest w UFC jeden fighter, którego nie chcesz mieć koło swoich stóp lub nóg, jest to Rousimar Palhares. W marcu, dał popis swych umiejętności w śmiertelnie szybkiej dźwigni skrętowej na staw skokowy. Zajęło mu to jedyne 45 sekund. Wszycy byli świadkami jak wielkiego spustoszenia jest w stanie dokonać chwyt z tajników brazylijskiego jiu-jitsu.

7 - Dollaway zatrzymuje się na moment by wykończyć Doerksena

Wszyscy fani maksymalnego fightera CB Dollaway czekali na jego powrót ze wspaniałą wygraną poprzez poddanie przeciwnika. Dostali to na UFC 119 we wrześniu, kiedy Dollaway pokazał na co go stać. Zmusił do zakończenia walki weterana jiu-jitsu, posiadacza czarnego pasa Joe Doerksena. Stosując guillotine choke (gilotynę) cierpliwie znosił próby kontrataku Kanadyjczyka, by następnie zakończyć wszystko w 2:13 pierwszej rundy.

6 - Lesnar powraca z hukiem, finishuje Carwina

Po zebraniu istnych batów od Shane'a Carwina w pierwszej rundzie ich lipcowej walki Brock Lesnar musiał przemyśleć kilka spraw. Zestawił swe mocne strony ze słabościami i zlikwidował je, co dało efekt w jego kolejnej potyczce. Pokazał wszystkim swoje serce wojownika powracając z hukiem, miażdżąc Carwina i kończąc sprawę pamiętnym duszeniem trójkątnym.

5 - Bocek wygrywa walkę o czarny pas z Hazalettem

Mark Bocek sprawił, że jego walka z Dustinem Hazalettem na UFC 124 szybko przeszła do parteru. Mark wykonał niesamowicie szybkie duszenie i pozbawił złudzeń swego przeciwnika. Dzięki temu zyskał sobie tytuł jednego z najlepszych tzw. "groundfighers".

4 - Lytle zaskakuje Fostera i Browna

Na UFC 110 w Australii i UFC 116 w Las Vegas, Lytle pokazał się dwa razy z najlepszej strony. Jego najważniejsi przeciwnicy - Brian Foster i Matt Brown - byli przekonani, że będzie on próbwał wykończyć ich poprzez toe-to-toe slugfest. Nastawieni na tę taktykę, byli przygotowani na odparcie ataku. Jak wielkie było ich zdziwienie, kiedy Lytle wykańczał Fostera poprzez prosty leglock. Nic nie pomogło także Brownowi, który stał się ofiarą armlocka i w wyniku tego chwytu niechybnie przegrał.

3 - Hughes pokazuje starą szkołę Almeidzie

Kiedy powiedziałbyś komuś przed UFC 117, że Ricardo Almeida ulegnie Renzo Graciemu i jego jiu-jitsu, prawdopodobnie zostałbyś wyśmiany. Lecz to jest właśnie to co zrobił Hughes, miażdżąc Almeidę w stójce, powalając go i wykonując efektowne duszenie. Ten właśnie chwyt wprawił Almeidę w głęboki sen... Zapytany o zwycięstwo, Huges uśmiechnął się i wzruszając ramionami odrzekł krótko: "stary wrestlerski chwyt".

2 - Cole Miller wykańcza Dana Lauzona wyjątkowo efektownie

Nie często mamy okazję widzieć odwrócone trójkątne duszenie oraz kombinację kimury, lecz jeżeli już jesteśmy świadkami czegoś takiego - musi to być piękne. Więc kiedy Cole Miller pokazał Danowi swoje magiczne sztuczki, ten nie miał innego wyjścia niż poddać walkę. W wyniku tej potyczki, Cole stał się autorem jednego z najbardziej widowiskowych finishów tego roku, a może i w historii.

1 - Silva broni tytuł dzięki poddaniu Sonnena z ostatniej rundy

Być może finish Millera był bardziej widowiskowy, lecz nie można Silvie odmówić niesamowitego ducha i woli walki. W ostatniej rundzie zmusił przeciwnika do poddania się. Anderson Silva poprzez duszenie trójkątne pozbawił Sonnena złudzeń w 3:10 ostatniej rundy. Było to wystarczająco widowiskowe, a atmosfera pojedynku dodatkowo spotęgowała to niesamowite zwycięstwo.
 

Ponadto warto wymienić "SUBMISSIONS" z następujących pojedynków:

Daniel Roberts-Mike Guymon, Cole Miller-Ross Pearson, Charles Oliveira-Efrain Escudero, Dennis Siver-Andre Winner, Charles Oliveira-Darren Elkins, Joe Lauzon-Gabe Ruediger, Paulo Thiago-Mike Swick, Chris Leben-Yoshihiro Akiyama, Cody McKenzie-Aaron Wilkinson, Paul Sass-Mark Holst, Evan Dunham-Efrain Escudero, Nick Pace-Will Campuzano, Kenny Florian-Takanori Gomi, Rafael Dos Anjos-Terry Etim, Joe Doerksen-Tom Lawlor, Brian Stann-Mike Massenzio, Ricardo Romero-Seth Petruzelli, Alan Belcher-Patrick Cote, Nate Diaz-Marcus Davis.

Federacja Maximum Fighting Championship zatwierdziła niezwykle emocjonujący pojedynek jako główne wydarzenie na MFC 28: Supremacy.

W kanadyjskim spotkanium Ryan "The Big Deal" Jimmo (13-1) oraz Dwayne "D-Bomb" Lewis (13-6) skrzyżują pięści w walce, która wyłoni wojownika godnego miana mistrza light heavyweight. Wagę pojedynku dodatkowo potęguje fakt, że obaj fighterzy są w ścisłej czołówce kanadyjskiego rankingu. Jimmo jest zestawiony jako pierwszy, Lewis jest numerem dwa. Kto będzie triumfatorem na MFC?

Ostateczne szczegóły odnośnie miejsca pojedynku i daty zostaną upublicznione wkrótce. Walka zostanie pokazana przez HDNet Fights w całych Stanach Zjednoczonych, Kanadzie i Meksyku.

Poniżej prezentujemy Państwu komentarze odnośnie tego pojedynku:

"Obaj zasługują na szansę. Są w wyśmienitych formach i naprawdę ciekawi mnie to, który z nich zasłuży na noszenie mistrzowskiego pasa."

"Wiem, że Ci panowie szanują siebie nawzajem, ale wszystko to musi zostać odłożone na bok. Czas na uściski, uśmiechy i pozowanie się skończył. Teraz muszę przemówić pięści. Chodzi tylko o to, który bardziej tego pragnie, który chce być prawdziwym zwycięzcą. To walka o tytuł, trzeba brać to na poważnie i liczyć się z prawdziwą wojną na ringu."

A kto jest Waszym faworytem? Który z zawodników ma swoich sympatyków na SPORTY-WALKI.ORG?

W czwartek Bellator Fighting Championships ogłosiło, że zostało osiągnięte trzyletnie porozumienie z MTV2. Od tej pory stacja będzie nadawać ich imprezy na żywo w całej globalnej sieci. Rozpoczęcie pokazywania ich gal planuje się na marzec 2011 i jest symboliczną datą rozpoczęcia nowej ery w promocji firmy. Poprzednio emisje odbywały się na Fox Sports Network.

- To bardzo trafna współpraca. Jedynym miejscem, w którym Bellator będzie można zobaczyć będzie MTV2. Nie mogę o tym zbyt wiele powiedzieć, to wszystko jest nadal w trakcie prac. Z danych wynika, że MTV2 najlepiej dociera do widzów i tym sposobem jesteśmy w stanie szerzyć sporty walki lepiej, skuteczniej i na większą skalę. Jakkolwiek sam turniej Bellator pozostaje bez zmian, wszystko będzie po staremu. W planach są liczne turnieje i walki, lecz na to wszystko trzeba cierpliwie poczekać. - odpowiadał na pytania dziennikarzy Bjorn Rebney.

Do dziś PRIDE miało wiele pomysłów, lecz wiele z nich ukrywano ściśle. Wiele z nich spełzło na niczym, choć zapowiadały się bardzo dobrze. Sztandarowym przykładem tego typu działań jest Mike Tyson i jego walczenie dla PRIDE w Stanach Zjednoczonych.

Miał być to hit marketingowi, a Tyson miał zapewnić swym nazwiskiem wysoką popularność. Sam Mike był żywo zainteresowany pomysłem, a PRIDE było niemal gotowe organizować światowe "tour" Tysona.

Negocjacje były bardzo burzliwe. Dochodziło do wielu spotkań, lecz kiedy tylko coś ustalono, poszczególne firmy narzekały, że godzi to w ich interesy. Nie było zgody co do tego gdzie walki miałyby się odbyć - w grę wchodziły Stany Zjednoczone i Japonia.

Pierwsze spotkanie Sakakibary i Mike'a miało miejsce w kwietniu 2006 w Chinach. To właśnie Sakakibarze przyszedł do głowy pomysł z "world tour". Jego pojedynki miały być meczami bokserskimi, pierwszy z Mirko Crocopem, a ostatecznie drugi z dobrze znanym Fedorem Emelianenko - dwoma fighterami, którzy mieli zmierzyć się z Tysonem na ringu PRIDE. W planach walki miały się odbywać w Rosji, Chinach lub krajach Europy. Miejsce do organizacji "tour" było więc przedmiotem największego niezdecydowania.

Ostatecznie nic nie zorganizowano, a walki Tysona jako fightera MMA pozostały niespełnionym marzeniem fanów. Nikt więcej nie próbwał łączyć Mike'a z takimi nazwiskami sportów walki jak Fedor Emelianenko.

Dwa kolejne połączone ze sportami walki procesy sądowe zostały złożone, kiedy Zuffa LLC, spółka dominująca w UFC, wniosła powództwo przeciw Ubisoft i dwójce inwestorów Tapout wypełniając skargę przeciwko spółce i jej filii.

Zuffa twierdzi, że Ubisoft naruszyło znak towarowy przez okres "Ultimate Fighting". Chodzi tu o produkcję i dystrubycję gry wideo o nazwie "Fighters Uncaged". Gra polega na rozwoju postaci, od walczącego w podziemiach zabijaki do "ULTIMATE FIGHTING weapon". Ów tytuł osiągany w grze stanowi właśnie sedno problemu i jest jabłkiem niezgody.

Firma oskarża, że wykorzystanie znaku towarowego celowo myli konsumentów i tworzy związek między UFC i nielegalnymi walkami ulicznymi przedstawionymi w grze. Zarzut ten godzi bezpośrednio w biznesy Zuffa - wzywają oni do zatrzymania produkcji gier przez Ubisoft oraz zniszczenia wszystkich opatrzonych znakiem kopii gier.

Drugi spór tyczy się inwestorów TAPOUT: Berta Bedrosiana i Kennetha Stickneya. Zarzucają oni menadżerom zespołu - w tym byłemu prezydentowi Marcowi Kreinerowi i Danielowi Caldwellowi - zignorowanie obowiązków powierniczych dla inwestorów i działania niekorzystne w sprzedaży marki. Firma zajmuje się sprzedażą odzieży i jest bardzo uznaną marką, cenioną na wielu rynkach.

Poniżej prezentujemy Państwu wypowiedzi: wielkiego zwycięzcy - Georgesa St-Pierre'a oraz Dana White - szefa organizacji UFC. Obaj Panowie wypowiadają się na temat kolejnej imprezy UFC i możliwości ewentualnej walki Georgesa.

- Bardzo chciałbym walczyć na UFC 131 (Toronto, Rogers Centre - dop. red.), lecz to wszystko zależy od szefa. Jeżeli on sobie tego zażyczy, wchodzę w to. To wszystko jest zależne od UFC, pracuję dla nich i kocham swoją pracę. Kocham walczyć. Aktualnie wszystko ze mną w porządku. Niebawem zobaczę się z doktorem. Mam trochę siniaków i zadrapań, lecz to nic poważnego. Nie czuję się źle - może to przez adrenalinę we krwi. Zobaczymy jak wszystko się uspokoi, lecz sądzę, że jestem w stanie powrócić do treningów za 2-3 dni. - powiedział mistrz wagi półśrediej Georges St-Pierre.

- Walka dopiero się skończyła. Jak zawsze powtarzam na konferencjach prasowych, staracie się ustawiać walki zamiast pozostawić to nam. Jeszcze nic nie wiem. Posłuchajcie, wiele innych walk jest zaplanowanych, jest cała lista chętnych do walczenia, wszyscy zawodnicy tego pragną. Póki co, czekamy na dalszy rozwój wydarzeń. - wyjaśnił sytuację Dana White.

The board of SPORTY-WALKI.ORG managed to learn, that the UFC is going to make one of the greatest events in mixed martial arts history ever! UFC 131 will probably take place in Rogers Centre Hall, providing place for 69.000 people, in Toronto (Canada). Most likely, we are going to see two fights - both about defending the titles of main UFC divisions.

The first event is going to be a duel for the half middleweight title. Obiously, we mean Georges St-Pierre (21-2), who has been a champion since 2008. Yesterday he proved his wonderful condition defeating Josh Koscheck (15-5). In Toronto, he is probably going to face Jake Shields (26-4-1). Former fighter of Strikeforce managed to provide a chance to gain the title by defeating Martin Kampmann (17-4) in his debut.

The second one on "the greates event in North America" is going to be a heavyweight title match. Cain Velasquez (9-0), who took the mastery from Brock Lesnar (5-2), still undefeated who won 8 battles by KO! Some people think, that there is only one person able to stop American Kickboxing Academy figher. Commonly know as "Cigano", Junior dos Santos (12-1), became a title pretender on the April event. They are both posed by fans as the most likely to get the UFC heavyweight champion title. Many believe, that if "Cigano"does not turn out to be better than Cain, nobody will be able to.

Po kolejnym imponującym występie, nie trzeba było czekać długo na pytania w kierunku Georgesa St-Pierre'a - Czy planuje przenosiny do wyższej kategorii by zmierzyć się z królem "pound-for-pound" Andersonem Silvą? Według wielu, to mogła by być jedna z najwspanialszych walk w historii UFC.

Mistrz nie jest do końca pewien.

- Zobaczę, dopiero co skończyłem walkę. Nie miałem nawet okazji myśleć nad odpowiedzią na to pytanie. Aktualnie, ważę około 189-190 funtów, a był taki czas kiedy walczyłem z Thiago Alvesem, że byłem lżejszy, coś około 184. Zdecydowałem się pójść na dietę i zyskać więcej masy mięśniowej - osiągnąć okolice 190 funtów. Jeżeli zmieniłbym kategorię, sądzę, że muszę ważyć około 200 funtów, ponieważ goście którzy tam walczą są bardzo potężni, coś jak 210-215 funtów. Jeżeli chcę iść do góry, muszę zatrzymać się i robić to systematycznie. Nie interesują mnie "wzloty i porażki", potrzebuję samych wygranych. - powiedział Georges St-Pierre.

Prezydent UFC, Dana White, skomentował sytuację słowami: "Moja robota to załatwiać ludziom takie walki, które chcą oglądać i za które są gotowi zapłacić."

Jak bardzo wy chcecie ujrzeć pojedynek St-Pierre'a i Silvy? Czy zgadzacie się z opinią, że mogłaby być to jedna z najwspanialszych walk w historii UFC?

Możliwość zobaczenia imprezy tego wymiaru jak Ultimate Fighting Championship to jedno z największych marzeń prawdziwego fana sportów walki. Teraz podróżowanie na gale UFC jest łatwiejsze niż kiedykolwiek było. UFC ogłosiło dzisiaj, że wybrało Orbitz Worldwide Distribution i nawiązało współpracę, aby zapewnić swoim fanom rozwiązanie ich problemów z: zakwaterowaniem, przewozami lotniczymi, wypożyczaniem samochodów oraz bagażami. Od dziś fani mogą poprzez swoje konta na UFC.com zabukować międzynarodowe i lokalne usprawnienia podróży na gale UFC.

Prezentuję Państwu wypowiedź kanadyjskiego zawodnika MMA, dwukrotnego i obecnego mistrza wagi półśredniej UFC.

Georges St. Pierre: Nie wierzę w siłę i warunki. Nigdy do tego nie dążę. Nie wierzę w bieganie na bieżni jak, no nie wiem, maszyna. Nie wierzę, że to pomoże zawodnikowi osiągać lepsze wyniki w walkach. Sądzę, że wszystko kręci się wokół wydajności.

Fighterzy wagi średniej (organizacja UFC) Alessio Sakara (15-7) i Máiquel Falcao (26-3) zmierzą się w niedawno zatwierdzonym pojedynku na imprezie Versus 3 w marcu.

MMAjunkie.com jako pierwsze odnotowało i oficjalnie przedstawiło walkę, potwierdzając pojedynek z managementem Falcao.

"Chcę walczyć z najsilniejszymi fighterami na tej planecie! Ten dzieciak jest na pewno twardy, ale nie udowodnił swojej siły w największych turniejach. Chciałem jednego z gości ze szczytu rankingu. Tak jak mówiłem, to jest walka, to się stanie, jestem podekscytowany i gotowy do pracy ... Jestem gotowy do walki o tytuł, jestem gotowy do walki z jednym z najlepszych, jestem gotowy na prawdziwą potyczkę. Nie mam żadnych wątpliwości. UFC przygotowało tą walkę celowo - moim zadaniem jest przybycie tam i pokonanie tego dzieciaka!" - tymi słowami Jim Miller zapewnia, że przebieg walki będzie jednoznaczny.

Federacja Sengoku Raiden Championship poinformowała o ciekawie zapowiadającym się pojedynku wagi piórkowej, do którego dojdzie na ich gali SRC "Soul of Fight" 30 grudnia.Chodzi tu o starcie mistrza wspomnianej dywizji, Marlona Sandro (17-1) z innym championem, Hatsu Hioko (22-4-2). Obaj zawodnicy są w czołowej dziesiątce światowej listy fighterów kategorii piórkowej, więc fani mogą spodziewać się porywającej walki między dwoma mistrzami.

Pozostałe, znakimicie zapowiadające się trzy starcia zaplanowane na imprezie to walka w wadze średniej pomiędzy Kazuo Misaki i Mike'em Sealem, potyczka Yukio Sakaguchiego i Jin Suk Junga w walce na tzw. “jacket rules” oraz pojedynek Muai-Thai nowego japońskiego mistrza kickboxingu Norihiro “Musashi” Miyamoto i mistrza WPMF Hiroki Komaty.

Matt Hughes ubolewa nad jego porażką z Jay Dee "B.J."  Pennem na UFC 123 i wyjaśnia, co poszło nie tak. Chłopiec z Illinois nigdy nie zobaczył grzmotu prawicy "Prodigy'ego", która wprawiła go w sen 20 listopada. Ten cios mógł nie tylko zakończyć jego noc wcześniej - mógł także oznaczać ostatni raz, kiedy widzieliśmy na UFC "najbardziej dominującego wojownika wagi półśredniej wszech czasów" wewnątrz Octagon. Przed porażką z BJ, Hughes wygrał trzy kolejne pojedynki i był na prostej drodze do odrodzenia kariery. Czy był to falstart w kierunku rozmów o przejściu na emeryturę?