KRÓTKA HISTORIA UFC

Wszystko zaczeło się w 1993 roku. Brazylijczyk Rorion Gracie, zorganizował pierwsze Ultimate Fighting Championship, mające na celu wyłonienie najlepszego zawodnika świata bez podziału na styl walki. Na otoczonej siatką, ośmiokątnej arenie, spotkało się ośmiu przedstawicieli ośmiu różnych stylów walki (boks, kick-boxing, judo, sumo, kung fu, savate, ju jitsu, shootfighting).Zawody bezapelacyjnie wygrał reprezentant brazylijskiego ju jitsu Royce Gracie, który wygrywał praktycznie nie zadając ciosów - swoich rywali zmuszał do poddania się zakładając im dźwignie i duszenia.

Pierwsze sześć gal UFC posiadały mało przepisów. Nie było podziału na kategorie wagowe, brak limitu czasu i rund, ani żadnego sprzętu ochraniającego (rękawic, suspensoria). Jedyne zasady jakie obejmowały zawodników to zakaz gryzienie i wydłubywania oczu. Walka mogła być zakończona poprzez knock out (KO), przerwanie walki przez sędziego lub poddanie się zawodnika- werbalnie (słownie) lub przez tak zwane "tap out" czyli odklepanie. Zawodnik musiał klepnąć trzykrotnie dłonią lub nogą w mate ringu bądź przeciwnika. Impreza była złożona z jednego nocnego turnieju, który rozpoczynał się po wcześniejszych eliminacjach. Brak kategorii wagowych stał się problemem, po tym jak hawajski sumita ważący 188 kg walczył z ważącym zaledwie 98 kg Holenderskim kick boxerem Gerard Gordeau. Taka sama sytuacja powtórzyła się w trzeciej gali UFC, gdzie ważący 272 kg i mierzący 190 cm sumita z New Jersey walczył z mierzącym 170 cm i ważącym 90 kg karateką z Illinois, Keithem Hackney'em. Od UFC 5, w 1995 roku w Charlotte, Północnej Carolinie wprowadzono limit czasowy, który wynosił 30 minut. Władze UFC zrezygnowały z sędziowania. Było to spowodowane złym wykonywaniem swojej pracy przez sędziów. Na UFC 5 wynikiem każdej walki nie skończonej przed czasem był remis.

Podczas długo oczekiwanego rewanżu między Royce Gracie, a Kenem Shamrockiem, który zakończył się po upływie 30 minut wynik był jeden- remis. Fani byli zbulwersowani. To wydarzenie spowodowało wprowadzenie sędziów. Od UFC 6 zwycięzca walki, która trwała więcej niż 30 minut był wyłaniany przez sędziów. Początkowe edycje były zbliżone pod względem minimum reguł do turniejów vale tudo, z czasem wprowadzono szereg ograniczeń i modyfikacji (np. od UFC 3 sędzia otrzymał prawo zatrzymywania walki, podczas UFC 12 wprowadzono kategorie wagowe, od UFC 14 zabroniono uderzeń głową i ciosów w krocze). Od 1995 roku podobne, lecz mniejsze widowiska MMA zaczęły pojawiać się w całym USA. Mimo, że UFC było dominującą organizacją na terenie Ameryki, globalnie przez długi czas pozostawało w cieniu japońskiego PRIDE FC, który dysponował olbrzymimi środkami finansowymi i prawie wszyscy najlepsi zawodnicy walczyli w jego szeregach. W roku 2006 sytuacja zaczęła się odwracać. PRIDE straciła kontrakt ze stacją telewizyjną Fuji TV, natomiast UFC zarobiła ogromne pieniądze dzięki kontraktowi z telewizją Showtime i zaczęła ściągać do siebie najlepszych zawodników z innych organizacji, w tym także z PRIDE. Ostatnim krokiem w wyeliminowaniu konkurencji było kupienie 27 marca 2007 roku PRIDE przez braci Fertita, właścicieli firmy ZUFFA, która jest głównym udziałowcem UFC. Wkrótce potem PRIDE FC przestało funkcjonować.

Galeria Sławy, czyli najbardziej zasłużeni dla federacji zawodnicy. Mówi się, że wkrótce pojawią się tam kolejne nazwiska.

 

1. Dan Severn (70-13-7)

 

2. Mark Coleman (16-10) - po walce z Randy Couture na UFC 109 został
zwolniony z UFC

 

3. Ken Shamrock (26-11-2)

 

4. Randy Couture (18-10) - ciągle walczy w UFC

5. Royce Gracie (13-2-2)

 

6. Chuck Liddell (21-7-0)

7. Charles Lewis - jeden z założycieli Tapout

 

8. Matt Hughes - ciągle walczy w UFC

 

 

Dodaj do:    Dodaj do Facebook.com Dodaj do Google+ Dodaj do Twitter.com Translate to English

KOMENTARZE CZYTELNIKÓW
 
Aby móc komentować, musisz być zarejestrowanym i zalogowanym użytkownikiem serwisu.