GOJU-RYU

Nazwa stylu: Goju-ryu; (go- twardy; ju- miękki; ryu- styl) „twardo-miękki styl”

Twórca stylu: Protoplastą stylu jest Kanryo Higaonna, wielki mistrz Naha-te; ale z oficjalnego twórcę uważa się Chojuna Miyagi

Zasada stylu: Sam Miyagi porównywał swój styl do wierzby stojącej na wietrze, która pozostaje stabilna dzięki silnym korzeniom, nawet gdy jej gałęzie poddają się sile wiatru.

„... trenuj tak, abyś mógł przyjąć każdy cios - uderzaj tak, abyś nie musiał przyjąć następnego ciosu"

Gogen "Kot" Yamaguchi
 

Kihon: miękki i delikatny styl chiński(okrężne, płynne ruchy i rozwijanie wewnętrznej energii) splata się z twardymi zasadami doskonalenia sprawności fizycznej i mocnymi, szybkimi technikami; do siły fizycznej przywiązuje się większą wagę niż w innych stylach; bardzo ważne są odporność na ból i wytrzymałość; specjalnością jest przyjmowanie ciosów, tak by zmniejszyć ich efekt fizjologiczny- osiąga się to przez techniki oddechowe, właściwe napinanie mięśni, itp.

Kata: w goju-ryu praktykowanych jest 12 kata; najprostsze to Gekisai-dai-ichi i Gakisai-dai-ni(autorstwa Miyagiego)- każda technika wykonywana jest oddzielnie, z pełną siłą i dużą koncentracją; Sanchin, śaifa, Seiyunchin, Shisochin, Sanseru, Sepai, Karurunfa, Sesan, Suparunpei pochodzą z Chin; Choyun Miyagi zmodyfikował podstawowe kata- Sanchin- skrócił je i dodał przemieszczanie ciała do tyłu;

Kumite: walka w goju-ryu dąży do realności; zawodnicy dążą do bezpośredniego rozstrzygnięcia przez wymianę ciosów; część zawodników walczy zgodnie z zasadami współzawodnictwa sportowego- kontrolowanie i zaznaczanie ciosów; część woli zawody Kyokushinkai- większość technik wykonuje się z pełną siłą, poza poziomem jodan; jeszcze inni walczą w Rembukai- walka jest zupełnie realna, ale zawodnicy są bardzo silnie chronieni;