JU-JITSU

Dlatego, że większość z was prawdopodobnie nie ma dużego pojęcia o Ju-Jitsu to postanowiłem napisać, czym jest oraz jakie kategorie wyróżniamy w sportowym Ju-Jitsu.

Ju-Jitsu  jest to sztuka miękkiego ustępowania, która powstała i rozwinęła się w Japonii, jako system bojowy samurajów (bushi). W swej technicznej podstawie ju-jitsu obejmuje: rzuty, uderzenia, dźwignie, kopnięcia, podcięcia, duszenia, naciski, kontrolowanie energii.

Najczęściej spotykane transkrypcje "walki wręcz" rodem z Japonii to znaki KANJI według Hepburna: JU-JITSU oraz JU-JUTSU przy czym kreska (-) łącząca te znaki jest czasami pomijana i wówczas spotyka się zapisy JUJITSU oraz JUJUTSU. W państwach hiszpańsko języcznych spotkać można transkrypcje JIU-JITSU oraz JIU-JUTSU pisane osobno lub łącznie JIUJITSTU, JIUJUTSU. W Polsce i na świecie rozwinęły się dwie kategorie sportowego Ju-Jitsu, jest to:  System Fighting (potocznie Ju-Jitsu Semi-Contact) oraz System Duo (samoobrona).  Zacznę najpierw od opisania kategorii Fighting. W systemie fighting dwóch zawodników konkuruje między sobą w godny prawdziwego sportowca sposób, przy użyciu technik ju-jitsu.

Wyróżniamy trzy kategorie wiekowe Junior(obecnie roczniki 1993,1994,1995), Młodzieżowiec(obecnie roczniki  1992, 1991, 1990) oraz Senior (1989 i starsi), junior może startować jako młodzieżowiec, tak samo młodzieżowiec może startować jako senior.

System fighting składa się z 3 części:
Część 1 Uderzenia i kopnięcia
Część 2 Rzuty, sprowadzenia do parteru, dźwignie i duszenia
Część 3 Trzymania, dźwignie i duszenia

Zawodnicy muszą być technicznie aktywni przed przejściem do następnej części. Akcja jest technicznie ważna, kiedy zawodnik wykona technikę w pełnej równowadze i pod kontrolą.

Ataki w części 1 ograniczone są do następujących obszarów: głowa, twarz, kark, brzuch, pierś, plecy i boki. Wszystkie duszenia są dozwolone oprócz duszenia przy użyciu palców. Zabronione jest kopanie poniżej pasa oraz na głowę dozwolone  jest jedynie kopnięcie okrężne. Zabronione są również uderzenia proste oraz sierpy na twarz, dozwolone są one jedynie na tułów, na głowę dozwolone są jedynie uderzenia z zewnętrznej strony ręki.  W momencie kiedy następuje kontakt między zawodnikami (poprzez uchwycenie przeciwnika), rozpoczyna się część 2, a uderzenia i kopnięcia są wtedy zabronione, więc rozpoczyna się wtedy walka o sprowadzenie przeciwnika do parteru lub o zerwanie uchwytu.  Jeżeli obydwa kolana obu zawodników dotykają maty, lub jeden z zawodników siedzi lub leży na macie, walka trwa w części 3, gdzie zabronione są m.in. dźwignie skrętne oraz dźwignia na kręgosłup.  Zawodnicy mogą przechodzić z jednej części do drugiej, ale muszą wykazywać aktywność we wszystkich częściach.  Jeżeli w części 1 zawodnik tylko podąża w stronę przeciwnika bez wykonywania jakiejkolwiek techniki, lub jeżeli jego działanie jest niebezpieczne dla niego lub przeciwnika, następuje kara techniczna („Mobobi”), a walka będzie kontynuowana w części 1.  Walka trwa maksymalnie 3 minuty,  za wyprowadzenie każdego ataku, rzutu bądź jakiejkolwiek techniki zawodnik otrzymuje Wazari (1pkt) bądź  Ippon (2pkt) jeżeli atak lub technika będzie przeprowadzona nie najlepiej technicznie to zawodnik otrzymuje Wazari, a jeżeli poprawnie technicznie to zawodnik otrzymuje Ippon. Walka może skończyć się przed czasem, jeżeli zawodnik zdobędzie Full-Ippon, czyli w każdej części zdobędzie przynajmniej 1 Ippon tzn. w części 1 zada poprawny technicznie cios, który przebije się przez gardę. W części 2 wykona poprawny technicznie rzut, po którym przeciwnik spadnie na plecy, a w części 3 zastosowanie trzymania, po którym przeciwnik nie będzie mógł się podnieść przez co najmniej 15 sekund bądź zastosowanie techniki po której przeciwnik będzie musiał odklepać (duszenie, dźwignia). To chyba na tyle jeżeli chodzi o kategorie Fighting przejdę teraz do opisania kategorii Duo.

Celem systemu duo jest prezentacja obrony przez jednego zawodnika przed atakami zawodnika tego samego zespołu. Ataki są podzielone na 4 grupy po 5 ataków w każdej z grup.

A. Chwyty
B. Objęcia i klucze na szyję
C. Uderzenia i kopnięcia
D. Ataki z użyciem broni

Każdy atak musi być poprzedzony jednym przed atakiem takim jak pchnięcie, szarpnięcie czy atemi. Sposób obrony jest dowolny, zawodnicy mogą występować stale jako atakujący i obrońca lub zmieniać się rolami. Dowolne jest również ułożenie stóp.   Sędzia maty (SM) losuje 3 ataki z każdej serii. Przeciwnicy będą wykonywać te same ataki, lecz w innej kolejności ogłoszonej przez SM.  Przy pierwszym ataku każdej serii, Tori (obrońca) musi mieć Komisję Sędziowską po swojej prawej stronie, następny atak może być z którejkolwiek strony.  Ocena wystawiana jest przez Komisję Sędziowską po każdej serii. Na komendę Sędziego Maty „Hantei”, sędziowie z komisji unoszą swoją ocenę nad głowę. W przepisach Polskiego Związku Ju-Jitsu pary mogą być formowane bez względu na wagę oraz stopień. Jedynym ograniczeniem jest wiek (junior nie ma prawa startu z seniorem). Kryteria oceny:

Komisja Sędziowska ocenia według następujących kryteriów:

1. Dynamika ataku
2. Realność
3. Kontrola
4. Skuteczność
5. Nastawienie
6. Szybkość

Całkowity wynik powinien przede wszystkim zależeć od ataku i początkowej fazy obrony.

Atemi (atak) musi być wykonane z pełną siłą, pod całkowitą kontrolą i wykonywane w sposób naturalny, zważywszy na ewentualne wykorzystanie skutków.  Rzuty i sprowadzenia do parteru muszą zawierać naruszenie równowagi przeciwnika i muszą być skuteczne.  Dźwignie i duszenia muszą być wyraźnie pokazane Komisji Sędziowskiej, wykonane w sposób poprawny z odklepaniem przez Uke(osoba odbierająca atak). Zarówno atak jak i obrona muszą być wykonywane poprawnie technicznie i w sposób realistyczny.

Dodaj do:    Dodaj do Facebook.com Dodaj do Google+ Dodaj do Twitter.com Translate to English

KOMENTARZE CZYTELNIKÓW
 
Aby móc komentować, musisz być zarejestrowanym i zalogowanym użytkownikiem serwisu.