Badr Hari podjął decyzję o tymczasowym wstrzymaniu się od startów w kick-boxingu. Wydaje się to bardzo dobrym ruchem ponieważ ewidentnie widać, że musi przemyśleć kilka spraw związanych ze swoją karierą. Marokańczyk jest znakomitym zawodnikiem, walczącym widowiskowo oraz nieustepliwie, jednak w chwilach gdy nie czuje swojej przewagi nad przeciwnikiem, gdy rywal ciagle naciska, Hari się gubi. Udowodnił to już drugi raz swojej karierze. Najpierw w finale K-1 w 2008 roku uderzył leżącego Remyego Bonjaskyego a w sobotę kopnął w twarz próbującego wstać, Hesdyego Gergesa. W obydwu przypadkach oczywiście został zdyskwalifikowany. Oto fragmenty oświadczenia Hariego.

- Podczas walki z Hesdy Gergesem na gali It's Showtime w Amsterdam Arena, drugi raz w swojej karierze popełniłem ten sam błąd. Błąd ten spowodował, że przegrałem walkę, którą chciałem wygrać. Zawiodłem nie tylko siebie ale także fanów.
Przemyślałem sprawę i doszedłem do wniosku, że lepiej będzie dla mnie, jeśli zrobię przerwę w startach na bliżej nieokreślony czas.
Chciałbym przeprosić kibiców zgromadzonych w Amsterdam Arena oraz Hesdyego Gergesa za swój wystepek.

Dlatego, że większość z was prawdopodobnie nie ma dużego pojęcia o Ju-Jitsu to postanowiłem napisać, czym jest oraz jakie kategorie wyróżniamy w sportowym Ju-Jitsu.

Ju-Jitsu  jest to sztuka miękkiego ustępowania, która powstała i rozwinęła się w Japonii, jako system bojowy samurajów (bushi). W swej technicznej podstawie ju-jitsu obejmuje: rzuty, uderzenia, dźwignie, kopnięcia, podcięcia, duszenia, naciski, kontrolowanie energii.

Najczęściej spotykane transkrypcje "walki wręcz" rodem z Japonii to znaki KANJI według Hepburna: JU-JITSU oraz JU-JUTSU przy czym kreska (-) łącząca te znaki jest czasami pomijana i wówczas spotyka się zapisy JUJITSU oraz JUJUTSU. W państwach hiszpańsko języcznych spotkać można transkrypcje JIU-JITSU oraz JIU-JUTSU pisane osobno lub łącznie JIUJITSTU, JIUJUTSU. W Polsce i na świecie rozwinęły się dwie kategorie sportowego Ju-Jitsu, jest to:  System Fighting (potocznie Ju-Jitsu Semi-Contact) oraz System Duo (samoobrona).  Zacznę najpierw od opisania kategorii Fighting. W systemie fighting dwóch zawodników konkuruje między sobą w godny prawdziwego sportowca sposób, przy użyciu technik ju-jitsu.

Gichin Funakoshi urodził się 24.IV.1868 r. w Shuri na Okinawie. Był wcześniakiem i dlatego nie dawano mu szans na życie dłuższe niż 3 lata. Wychowaniem wątłego chłopca zajęli się dziadkowie. Dom rodzinny Gichina należał raczej do biedniejszych. Było to spowodowane pijaństwem ojca. Jeszcze w szkole podstawowej Gichin zaprzyja=nił się z synem Mistrza Karate Yasutsune Azato. Za jego sprawą Funakoshi zaczął ćwiczyć sztuki walki. W tamtych czasach było to zabronione, wiec praktykowano w ukryciu i najczęściej nocą. Skutkiem ćwiczenia karate była znaczna poprawa zdrowia, tego wątłego dotąd chłopca. Tak zaczęła się wielka pasja.

- Ćwiczenie karate sprawiało mi przyjemność i - co więcej - czułem wdzięczność dla tej sztuki za swoje lepsze samopoczucie.

Funakoshi chciał studiować medycynę, jednak mimo iż zdał egzaminy(żeby do nich przystąpić musiał sfałszować datę urodzenia) na uczelnię nie wstąpił. Przyczyną był zakaz noszenia czuba- tradycyjnej męskiej fryzury. Na ścięcie czuba nie zgodziła się rodzina Funakoshiego, a szkoła nie przyjmowała studentów z tradycyjnymi fryzurami.

THUNDERBOLT-Nick jaki przychodzi mi na myśl kiedy sięgam po walki Jocza. Cicho i spokojnie o Robercie w rodzimych kątach, a przecież to zawodnik, który nasze godło dumnie niesie na sam szczyt europejskiego mma. 18-5-0 - oto jego rekord, a wśród tych cyfr kryją się nazwiska takie jak Antonio Mendes, Rodney Glunder, Mikhail Zayats, Siyar Bahadurzada,  Lucio Linhares. Podczas walki na twarzy Roberta trudno wyczytać emocje. MMA to pasja , w której nie ma miejsca na panikę bądź niekontrolowaną ekscytację. To krótko mówiąc profesjonalizm!

Promotorzy Roberta nie mają z nim wiele pracy. Ten zawsze rzetelnie przygotowuje się do walki,podejmuje każde wyzwanie,nie marudzi. Oponenci chętnie widzą się naprzeciw Jocza gdyż dobrze mieć kogoś takiego w swym rekordzie. Niestety dla przeciwników Roberta ten rekord jest wyższy o dodatkową porażkę! Tak bo THUNDERBOLT to grom który z niszczycielską siłą spada na przeciwnika i nie pozostawia złudzeń, że Jocz to urodzony wojownik.

12.06.2010 Gdynia, tam spróbuje swych sił James „THE MESSENGER”  Zikic (18-5-2). Jego cyfry kryją postacie jak Fabricio Werdum,Vitor Belfort czy Evangelista Santos. Jaką wiadomość tym razem przyniesie Zikic? Wiemy, że będzie brzmieć świetny pojedynek i wierzę, że z dopiskiem Robert znów niezwyciężony!

Attila Husejnow, który był obecny na gali Do or Die Wrestling - All or Nothing, zrobił wiele ciekawych zdjęć. Na stronie tejże federacji pojawiła się jak narazie ich część. Kolejne pojawią się wkrótce - na stronie DDW, a także na ich profilu na facebook`u.

Murilo Rua (19-10-1), brat mistrza UFC wagi półciężkiej, wygrał trzecią walkę z rzędu. "Ninja" wystąpił na siódmej edycji gali Bitetti Combat i zwyciężył przez duszenie boczne (Arm-Triangle Choke) z debiutującym na arenach MMA Arturo Arcemendesem w niespełna 90 sekund.

Walka odbyła się w kategorii półciężkiej i w tym samym limicie obchodzący w ubiegłym tygodniu 30. urodziny Murilo 14 lipca zmierzy się z Jeremy May'em w Australii.

Mariusz Pudzianowski stanie naprzeciwko Pawła Nastuli podczas wrześniowej gali w łódzkiej hali Atlas Arena - czytamy w "Super Expressie". Informację tę potwierdza menedżerka byłego strongmana Barbara Demczuk.

Pudzianowski, który w formule MMA stoczył jak na razie trzy walki, zmierzy się z złotym medalistą olimpijskim w judo najprawdopodobniej 17 lub 24 września. Lepszy bilans w mieszanych sztukach walki ma jak na razie "Pudzian", który wygrał dwie walki i przegrał jedną. Nastula z kolei ma na swoim koncie tylko jedno zwycięstwo i cztery porażki. To, że walka się odbędzie potwierdza menedżerka Pudzianowskiego.

- W ostatnich dniach wszystko zostało ustalone i Mariusz będzie walczył z Nastulą - mówi Demczuk, która dodaje, że miejscem walki na 90% będzie łódzka Atlas Arena.

Artur Kyshenko - Murat Direkci 1/2

Uwielbiany w Japonii Ikuhisa Minowa (46-30-8) nie na darmo dostał kiedyś przydomek "Morderca olbrzymów". Ważący maksymalnie 90 kilogramów Minowa w przeciągu dwunastu miesięcy rozprawił się już z takimi kolosami jak Bob Sapp, Hong Man Choi, Jimmy Ambriz, a teraz do swojej kolekcji dołożył nazwisko 150-kilogramowego Imani Lee (1-3).

W końcówce piątej minuty pierwszej rundy Minowa poddał rywala duszeniem zza pleców, a wszystko odbyło się w trakcie wieczoru Dream 14.

Rafał Szafrański (3-0-0) od pięciu lat mieszka w Wielkiej Brytanii. Tam ćwiczy i startuje w turniejach MMA. Ma już na swoim koncie trzy zawodowe walki, wszystkie wygrał w pierwszej rundzie przez poddanie. Walczy w boksie, startuje w zawodach grapplerskich, prowadzi treningi MMA. Już przygotowuje się do kolejnej walki, która najprawdopodobniej odbedzie się w sierpniu.

Jeśli chcecie się dowiedzieć co ma do powiedzenia na temat MMA na Wyspach, treningu i swoich planów na przyszłość, czytajcie dalej.

Ola Jurkowska: Masz na swoim koncie trzy walki zawodowe w MMA. Ale to nie wszystkie twoje walki w MMA?
Rafał Szafrański: Tak, mam siedem walk amatorskich. Wszystkie wygrane.

- Wszystkie na Wyspach?
RS: Tak, wszystkie tam. To były trzy turnieje MMA. Na pierwszym miałem 4 walki, na drugim jedną i na trzecim - dwie.

- Walczyłeś też w boksie?
RS: Tak. Miałem dwie bokserskie walki. Walczyłem na Malcie, gdzie przegrałem decyzją. Był to mecz Malta vs England. Ale w teamie angielskim było więcej obcokrajowców niż Anglików. (śmiech) A drugą walkę miałem już po powrocie, w Brighton, z lokalnym mafiozą. (śmiech) I wygrałem. Wygrałem też turniej graplerski parę tygodni temu.

- Która z walk MMA była dla ciebie najtrudniejsza?
RS.: Trudno powiedzieć, bo w zasadzie wszystkie walki kończyłem przed czasem. Najtrudniejsza część to czas przed walką. Bo to jest jednak stres, a musisz oszukiwać siebie, ze jesteś zrelaksowany.

"Brazylijski tygrys", czyli po prostu Ricardo Arona (14-5), coraz głośniej mówi o chęci występów pod banderą organizacji UFC. Brazylijczyk w ciągu ostatnich trzech lat wystąpił tylko raz, pokonując jednogłośnie na punkty Marvina Eastmana.

Mimo tego wciąż zaliczany jest do czołowych postaci wagi półciężkiej, a kibice cały czas czekają na jego potyczki z innymi wielkimi tej dywizji. Ricardo zaczepił więc osobiście prezydenta UFC, Dana White'a - Rozmawiałem z nim, ale jeszcze nic nie wiadomo. Mam nadzieję, że się uda, ale on jest bardzo zajętym człowiekiem. Chciałbym zadebiutować w oktagonie UFC pod koniec tego roku. Dopiero wróciłem do treningów po kontuzji w walce z Eastmanem - powiedział Arona, nie ukrywając, iż zależy mu na podpisaniu dłuższej umowy z UFC.

- Na pewno usiądę z nim do rozmów - skomentował krótko całą sprawę Dana White.